متن مداحی ناخدای پنجم میثم مطیعی

تنهاترین غـریب دیار مدینه بود
او مرد علم و زهد و وقار و سکینه بود
♪♪♪
صدباب علم از کلماتش گشوده شد
در بین عالمان، به خدا بی قرینه بود
♪♪♪
این خانواده نسل نجات و هدایتند
او ناخدای پنجمی از این سفینه بود
♪♪♪
نان آور همیشه هـر کودک یتیم رسانه آهنگ
بر شانه های خسته او جای پینـه بود
♪♪♪
آتش گرفته باغ دلش از شراره ای
سهم امام خسته ما زهر کینه بود
♪♪♪
همواره آسمان دلش رنگ لاله داشت
هفتاد و چند داغ شقایق به سینه بود
♪♪♪
دشت نگاه او پر گلهای اشک بود
یادآور حکایت سقا و مشک بود
♪♪♪
شاعر: یوسف رحیمی

مجموعه آرشیو مداحی حاج میثم مطیعی