متن مداحی مادری که حالش زاره جواد مقدم

مادری که حالش زاره ، یه سوز دیگه ای داره
داره میمیره از داغِ لبای خشک شیر خواره
گریۀ تو منو میکُشه ، شاید دوای درد تو شِه ، گرمیِ آغوش مادر
خاطر تو برام عزیزه ، رو لبات اشک من میریزه ، عطش تو بشه کمتر
زردی رنگ و روی تورو ، سفیدی گلوی تورو ، سه شعبه که نمی فهمه
بساز با تشنگی پسرم ، نذار که خون بشه جگرم ، حرمله خیلی بی رحمه
تویی همه امید مادر ، کبوتر سفید مادر
… بخواب علی بخواب علی جون ، بخواب علی بخواب علی جون …
تب رو پیشونیت سرده ، لبت کویره و داغه
به گمونم دیگه دستات اذیت میشه تو قنداقه رسانه آهنگ
این نفسای پَرپَر تو ، بی تابیای آخرِ تو ، برای غربت باباست
کبوترانه بال میگیری ، روی سینش مدال میگیری ، خاک تو تربت باباست
لالا لالا همه کس من ، فقط تو هستی مونس من ، چرا میخوای بری میدون
غم تو و چِشَم میبینی ، قنداقتو کفن میبینی ، میخوای بری بشی گلگون
کنار تو بریده مادر ، کبوتر سفید مادر
… بخواب علی بخواب علی جون ، بخواب علی بخواب علی جون …
نمیگیره کسی جاتو ، برا چی بستی چشماتو
اگه بودی نمی دیدم شرمندگیِ باباتو
شده پاشیده حنجر تو ، به مویی بند شده سر تو ، بذار موهام پریشون شِه
خون گلوت به بالا میرفت ، طرف عرش اعلا میرفت ، تا دل آسمون خون شِه
شده تموم تحمل من ، شبیه هر گلی گل من ، عمری که داشته کوتاهه
پُر شده ظرف صبر منم ، آقا بِکَن تو قبر منم ، کنار قبر شیش ماهه
جون به لبش رسیده مادر ، کبوتر سفید مادر
… بخواب علی بخواب علی جون ، بخواب علی بخواب علی جون …