متن آهنگ ( متن ترانه ) تنیا آساره حسین رضا اسدی

تنیا آساره و لُو بُونم بین
خم چن ساله ئَه سر شونم بین
تنها ستاره لب بامم بودی

اندوه چندین ساله بر روی شانه هایم
بالت شَکون و بالت شِکونم
چمت جوقون و مالت رمونم
بال زدی و پر و بالم را شکستی

چشم بستی و خانمانم را ویران کردی
هتینه نیسِر و یه هَشاره
منیته مکم صو تا ایواره
در یک چشم به هم زدن غیب شدی

صبح تا شام دنبالت می گردم
وَرده ئَر وَرده تیمو ئَر تیمو
منیته مکم آسو ئَر آسو
کوی به کوی و صحرا به صحرا

قله به قله و کوه به کوه دنبالت می گردم
وخت دوسیه دویری دی وسه
هناسی برشن تنگه هرسه
زمان آشتی ست و هجران بس است

نفس برسان که به تنگ آمده ام
آمان گلیا من مردم، سرده بالوشم
وهار بورا وختسی، بخونه گوشم
وقت گل است و من با آغوش سرد و بی جان مانده ام

بهار بیا که وقت آمدن است بیا و در گوشم بخوان
سربوره سیفا، مه باره ویرت
باره سر دیوار، خوشهِ ی انگویرت
اندیشه ای کن و مرا به خاطر بیاور

خوشه های انگور را بر دیوارها بیفشان و آویزان کن
آمان گلیا من مردم ، دنیا یه دمه
دوس ئِه دوس کتن هاوار ، فره ستمه
وقت گل است و من بی جان افتاده ام. دنیا دمی کوتاه است

از دوست بریدن و هجران دوست ستمی بس بزرگ است