متن آهنگ ( متن ترانه ) برزخ مادو باند

عشق عیان درد فقان آتش جان کجا رفت
سر نهان عمق روان روح در آن کجا رفت
باد خزان چون که وزید شور اوان ز ما برد
دل نگران در پی این رسم وفا کجا رفت
منم رفتم که پایانی بگیرم
که شاید عطر بارانی بگیرم
منم رفتم که عشق بین ما هم
به هر کوه و بیابانی بمیرد
منم رفتم که پایانی بگیرم
که شاید عطر بارانی بگیرم
منم رفتم که عشق بین ما هم
به هر کوه و بیابانی بمیرد
چه شد از هم گسستیم چنین
چه شد دل ها شکستیم تا نمیریم
چرا دستی ز دستی میرهانیم
نگاه در میان نا کجایی
همه بین زمین و آسمانیم
که شاید مرده ای با خود نداریم
همه بین زمین و آسمانیم
همه مردیم و این را خود ندانیم
عشق عیان درد فقان آتش جان کجا رفت
سر نهان عمق روان روح در آن کجا رفت
باد خزان چون که وزید شور اوان ز ما برد
دل نگران در پی این رسم وفا کجا رفت