
پژمان طاهری
Pejman Taheriمتولد 1349 ( سن 56 سال )
بیوگرافی پژمان طاهری :
پژمان طاهری در سال ۱۳۴۹ در گرگان متولد شد. او نوازندگی سنتور را از سن هفت سالگی نزد جواد داوری آغاز کرد.از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۳۷۷ نزد استاد مجید کیانی به فراگیری ردیف میرزا عبدالله پرداخت. پژمان پس از فارغالتحصیلی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، به فعالیت حرفهیی در عرصه آهنگسازی و گروهنوازی روی آورد و گروه ایرانی را که در همان سالهای دانشجویی به همراه برادر خود، اردوان طاهری بنیان نهاده بود تا به امروز، هدایت کرده است.وی تحصیلات خود را در سال ۲۰۰۳ در شهر وین در رشته آهنگسازی الکتروآکوستیک ادامه داد و پس از آن از سال ۲۰۰۴ در مقطع دکتری اتنوموزیکولوژی، تحت نظر پروفسور گرلینده هاید و رودیگر لولکر به نگارش رساله دکتری خود پرداخت. در سال ۱۳۷۵ پژمان طاهری به عضویت گروه شیدا درآمد و حاصل آن کنسرتهای متعدد به همراه استاد محمدرضا لطفی در شهرهای پاریس، لندن، زوریخ، مونیخ، ونیز و فلورانس بود. از پژمان طاهری آلبومهای «ریشه در خاک» با صدای مهسا وحدت، «اشعار مولانا»، «سوگواران خموش» با صدای علیرضا قربانی و «امیرکبیر» با صدای شهرام ناظری تاکنون به بازار آمده است.«یک الف ناقابل» نیز یکی از فیلمهایی است که با آهنگسازی پژمان در سالهای دور برنده موسیقی جشنواره سینمای مستند شده بود.آوانگاری آثار حبیب سماعی به همراهی اردوان طاهری، تنظیم و آوانگاری هشت تصنیف قدیمی در دستگاه شود به روایت محمدرضا شجریان، آوانگاری آثار سید حسین طاهر زاده و به چارده روایت، از جمله کتابهای منتشر شده پژمان است. او همچنین در ژانر موسیقی الکترو اکوستیک دست به تجربه نوینی در سال ۱۳۸۱ زد که با نام «طرحی نو» با تکنوازی جمشید عندلیبی و شادی فتحی به مدت چهار شب در تالار وحدت تهران روی صحنه رفت.

دانلود آلبوم پژمان طاهری بنام به یاد پدر با لینک مستقیم و کیفیت بالا از رسانه آهنگ
Download New Album Pezhman Taheri – Be Yaad Pedar
نوشتن همیشه هم ساده نیست؛ حتی اگر با واژهها و صنایع ادبی مأنوس و کمابیش محتوایی در ذهن داشته باشی.
دانشآموز دبیرستانی بودم و پژمان سرباز بود؛ پدرم با خونریزیِ شدید معده در بیمارستان بستری شد. تلاش و لطف پزشکان نتیجۀ مطلوبی نداشت تا روزی که زندهیاد مهندس پیام کدخدایی، پسردایی من و پژمان با رهآوردی از تهران -آلبوم «نوبانگ کهن» اثر ماندگار استاد حسین علیزاده- به گرگان آمد و در همان اتاق بیمارستان فلسفی گرگان با پدرم به آن گوش سپردند. از فردا حال روحی پدرم رو به بهبودی نهاد و جسم او جانی دوباره یافت و تا ۳۵ سال بعد که در فروردین ۱۴۰۳ دار فانی را وداع گفت، هر زمان که از آن بیماری یاد میکرد، باور داشت که آن اثر بینظیر او را به زندگی بازگردانده بود.
از عشق پدرم به موسیقی و فهم او از موسیقی دستگاهی ایران همین بس که با چند مضراب یا زخمهای از یکی از اساتید، اشک بر گونههایش جاری میشد و گویی دردمندی تاریخ ما را از فراز و فرودهای گوشههای غمانگیز و حزین موسیقی دستگاهی به چشم میدید.
در وصیتنامۀ کوتاه کاووس طاهری، آخرین و تنها خواستهاش از من و پژمان، نواختن در آیین یادبودش بود، البته با دستگاه مشخص -که شور و سه گاه بود- و در آن عصر بهاری غمزده، در سالن نگاه تالار فخرالدین اسعد گرگانی، پژمان نواخت و ما گریستیم.
سبک : کلاسیک
تاریخ انتشار : 26 آذر 1404






به یاد پدر
نظر شما چیه؟
0 دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.