پدرام جوادزاده

ایده اصلی قطعه‌ی  “مرثیه‌ای برای مرگ فرشته 1و2 ” به دوران تحصیل من در هنرستان موسیقی برمی‌گردد. دورانی که نگاه من به موسیقی شکل گرفت، و بعد از نزدیک به 20 سال این قطعات را با تغییراتی اندک بازنویسی کردم.

در این آلبوم نیز مانند آلبوم بی‌کلام قبلی “حوا بارانی بود” که در دوران پاندمی کرونا با حضور نوازندگان غیرایرانی و ایرانی شکل گرفت، نوازندگانی از آمریکا و آذربایجان (باکو) من را همراهی کردند که نقش بسیار مهمی در شکل گیری این اثر داشته‌اند.

ارتباطی که ماحصل دورانی از زندگی بشر در یکی از تاریک‌ترین زمان‌های خود بود و شاید برای من و خیلی از ما در جهان ساخت موسیقی و ارتباط با دیگر موزیسین ها در شبکه های اجتماعی پلی بود که بدون هیچ حد و مرز و سیاستی ما را به هم پیوند می‌داد.

امیدوارم این اثر مورد پسند مخاطبین عزیز قرار بگیرد. در آخر خوشحال می‌شوم که اگر با این اثر ارتباط خوبی گرفتید و برای شما تصویر ذهنی درست کرد یا نقدی به هر یک از این قطعات داشتید با هشتگ #حمیدرضا_آفریده در میان بگذارید.