دانلود آهنگ انتها و عرفان و بهزاد لیتو امضا

دائم ، نگاهاتون به ماست // بشین ساکت ، نکن نگاه به ما
بشه لازم ، میدونی که ماها // عقب نمیشینیم تا بشینین زمین شما
میگن « بهزاد » کیه؟ اون یه رپره جدیده // چرا تا حالا کسی کاراشو ندیده؟
چند سالشه که میگه بالاها پریده؟ // فضاییه چون از یه زمینی بعیده
زندگی بلنده موزیکم بلندتر // داد بزن هی روز و شب بلندتر
صدات کمه ولی ماله من کشندست // تیزه حرفام زبونم برندست
زندگیم شده آتلیه // همه میخوان عکس بگیرن باره دیگه
من یجا وایسادم دنیا داره میره // میرسی به من ، ۴ ساله دیگه
فلوش خیلی خوبه ولی ولی تکستاش تکراری // حرفاش قدیمیه بنداز سمساری
انداختش پایین هرکی ک× گفت // بازم ک× بگو چون که نیستی ت×خ تو
دائم ، نگاهاتون به ماست // بشین ساکت ، نکن نگاه به ما
بشه لازم ، میدونی که ماها // عقب نمیشینیم تا بشینین زمین شما
هرجا جمع میشیم شبا همه نگاها بالاست // همه جا پهن میشی شما نکن نگاه به ماها
نیستم هرجا و هر وقت با یکی کل کل // یکی دو دقیقه بعد ورود بیرون در من
مسئله ترک کنی بگو که حله // دیوونه بودم ، حالا باید دیوونه تر شدم
رنگمون جفت با من یکی زبونه // ریشۀ پدریمونم که همونه
دیگه برق یکی بگه چشمات برا چیه // زمین زدن برادر اثبات چیه؟
مثل اینه که صبح بخواب و شب پاشی // چرا با رنگ خون ، میکشی تو نقاشی؟
و طرح زندگیت اگه تا خاک دو روزه // همیشه نیست کسی کنارت به پات بسوزه
همه اینا رو گفتم ولی خودم همونم // نمیخواستم توی کوریه خودم بمونم
دائم ، نگاهاتون به ماست // بشین ساکت ، نکن نگاه به ما
بشه لازم ، میدونی که ماها // عقب نمیشینیم تا بشینین زمین شما
توی دنیای شعر انگار من بد رقم // حتی تا لب گور میاد بدرقم
میخورم “صد قسم” تا از هر رگم // یا بریزه خون یا تو حساب ده رقم
من اصلا” کاریم نیست با تو // از ترسم چرا کردی خیس جاتو؟
تو دنیای خودم مثل « پیکاسو » // من ، من چلم مثل بیستا دو
چون من روزی بیستا جوینت // میپیچم تو کاغذ ولی نیست کادو
ریه هام بد پاره از بیست و دو // بد پاره از بیست و دو
و مثل بهمن میریزم رو پیست تو // هر وقت من بیام پشت میکروفن
تو کفی و مثل تیغ تیز یهو // میزنم مثل ریش تو رو
دائم ، نگاهاتون به ماست // بشین ساکت ، نکن نگاه به ما
بشه لازم ، میدونی که ماها // عقب نمیشینیم تا بشینین زمین شما
صلح با شما ماله زنگ قبله // این اسممه “امضاء” رو سنگ قبرت
این یه جنگ سرده // برمیدارم از رو صحنه پرده
برمیدارم من ماسک صورت همتونو از دم
چون بیدارم من // فیلمی که توشی صد دفعه رفتم