پاپ

موسیقی پاپ در ایران ، پس از تأسیس رادیو در سال ۱۳۰۹ ه‍ .ش و جنگ جهانی دوم، رونق گرفت. ریشه‌های این موسیقی، به نوعی به قرن دوازدهم و حکومت قاجار می‌رسد. انواع موسیقی پاپ از جمله رومبا، تانگو و همچنین موسیقی والس از حدود پنجاه سال پیش در ایران مطرح شدند. موسیقی پاپ در ایران با خوانندگی افرادی چون ویگن و عارف آغاز شد. این موسیقی، تقلید کاملی از موسیقی غرب بود و فقط اشعار آنها را به فارسی ترجمه کرده بودند. معرفی موسیقی پاپ به رادیو تا حد زیادی مرهون موسیقیدان ارمنی ایرانی، سورن، است.
موسیقی پاپ در سراسر جهان به چنان اعتلا و جایگاهی رسیده است که ما تصو‌ّرش را هم نمی‌توانیم بکنیم. موسیقی پاپ همچنان که از نامش برمی‌آید، موسیقی مردم است. مردم، این موسیقی را به‌رغم محدودیتها، دوست دارند و با آن ارتباط سریع برقرار می‌کنند.